Słownik poligraficzny

Subiektywny słownik poligraficzny

Subiektywny, bo opatrzony komentarzami, z którymi nie każdy musi się zgodzić.

Przytoczone tu naukowe definicje i paranaukowe dywagacje pochodzą z różnych źródeł stanowiących jako całość dość rzetelną bazę wiedzy o wszelkich zjawiskach mniej lub bardziej związanych z poligrafią. Jednak lata spędzone w studiach graficznych, naświetlarniach, drukarniach, introligatorniach, przed różnymi monitorami i za sterami różnych komputerów oraz tysiące godzin poświęcone obróbce plików wszelkich, projektowaniu pod wszelkie dostępne techniki druku, sprawdzaniu plików tworzonych przez innych oraz nadzorowaniu druku pozwalają z pełną stanowczością stwierdzić, iż… teoria teorią, a praktyka praktyką. Wytrwałości życzę – autor.

CMYK

C jak Cyan, M jak magenta, Y jak yellow i… K jak black (jasny niebieski, czerwony/purpurowy, żółty i czarny). Cztery kolory podstawowe (procesowe, triadowe), z których, poprzez odpowiednie ich nałożenie, teoretycznie można uzyskać dowolny inny kolor. Teoretycznie… [zob.: Przestrzeń barw, Profile kolorystyczne]

Obraz, który ma być wydrukowany, zostaje rozseparowany przy pomocy odpowiednich aplikacji DTP na cztery składowe tzw. separacje odpowiadające wyżej wymienionym czterem kolorom podstawowym. Każda z separacji jest teraz czarno-biała. W tradycyjnych technikach druku (nie cyfrowych) z każda z separacji zostaje przeniesiona na metalową płytę, która po zamontowaniu w maszynie drukującej posłuży do naniesienia na papier farby w odpowiednim kolorze. Płyty są dość kosztowne, ale jednorazowe i muszą być perfekcyjnie spasowane. Podczas druku obrazy separacji zostają ponownie nałożone na siebie jako aple i/lub rastry drukowane z kolorów podstawowych dając wypadkowo obraz pełnobarwny. [rys.] Taki sposób tworzenia reprodukcji pełnobarwnych występuje m.in. w druku offsetowym, cyfrowym, fleksografii i wielu innych. W technikach cyfrowych obraz każdej z separacji przenoszony jest na podłoże z użyciem tonera lub atramentu bez użycia płyt, co obniża koszt druku a jednocześnie ułatwia pasowanie.

W świecie DTP CMYK to podstawowa przestrzeń barw (paleta), której opuszczenie jest bardzo trudne i finansowo brzemienne w skutki, bowiem użycie kolorów spoza przestrzeni CMYK w klasycznym druku wiąże się poniesieniem nakładów na dodatkowe płyty i dodatkowe farby.

Na większości maszyn offsetowych składowe drukowane są w kolejności od najciemniejszej (K) do najjaśniejszej (Y). Kolor żółty położony na kolor czarny powoduje, że czerń staje się mniej głęboka, niejako wyblakła. Chcąc w druku CMYK-owym uzyskać głęboki, ciemny kolor w partiach czarnych, np. w cieniach na zdjęciu, należy podczas obróbki zdjęcia ograniczyć zawartość żółtego wszędzie tam, gdzie czerń dochodzi do 100%.

Nie istnieje norma określająca odcień kolorów podstawowych CMYK. Każdy producent farby lub tonera oferuje nieco inny odcień kolorów podstawowych, stąd ten sam identycznie rozseparowany obraz będzie wyglądał inaczej wydrukowany w różnych drukarniach i na różnych urządzeniach. Ot, taki niuans.

Slownik_ilustracja_1_CMYK

Share on Facebook0Share on Google+0Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn0Share on Tumblr0Email this to someone